تضبیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضبیب .[ ت َ ] (ع مص ) ضبیه خورانیدن کودک را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ضبیه ساختن برای کودک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ فراگرفتن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ضباب ساختن برای در. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).