تضبب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضبب . [ ت َ ض َب ْ ب ُ ] (ع مص ) فربه گردیدن کودک . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فربه شدن کودک و گشاده گردیدن بغلهای او و کوتاه شدن گردن او و در الاساس آمده که تضبب کودک شروع بفربه شدن اوست . (از اقرب الموارد).