تضاغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضاغی . [ ت َ ] (ع مص ) گریستن . (یادداشت مرحوم دهخدا). گریستن و ناله کردن از ضرب یا از آزار. (از اقرب الموارد). ◄ بانگ و فریاد کردن . (یادداشت مرحوم دهخدا). گریستن وبانگ و فریاد کردن از گرسنگی . (از اقرب الموارد).