تضاحک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضاحک . [ ت َ ح ُ ] (ع مص ) خندیدن . (زوزنی ). خندیدن و با هم خندیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء). ◄ بتکلف خندیدن قوم . ◄ یکدیگر را خندانیدن . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تضاحک . [ ت َ ح ُ ] (ع مص ) خندیدن . (زوزنی ). خندیدن و با هم خندیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء). ◄ بتکلف خندیدن قوم . ◄ یکدیگر را خندانیدن . (از اقرب الموارد).