تصییح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تصییح . [ ت َص ْ ] (ع مص ) خشک گردانیدن آفتاب گیاه را. (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). خشک گردانیدن باد و آفتاب گیاه را. تصویح . (از اقرب الموارد). و رجوع به تصویح شود. ◄ مبالغه کردن در صیاح . (از اقرب الموارد). رجوع به صیاح شود. ◄ شکستن و شکافتن چیزی . (از اقرب الموارد).