فرهنگ لغت

تصعد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تصعد. [ ت َ ص َع ْ ع ُ ] (ع مص ) دشوار آمدن و شاق گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). دشوار آمدن چیزی . (آنندراج ). ◄ برنجانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). ◄ برشدن . (تاج المصادر بیهقی ). به بالا برشدن . (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). بالا رفتن . (آنندراج ) (از اقرب الموارد).

معنی تصعد | فرهنگ لغت