تصاول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ وُ) [ ع. ] (مص ل.) بر یکدیگر جستن و یورش بردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ وُ) [ ع. ] (مص ل.) بر یکدیگر جستن و یورش بردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تصاول . [ ت َ وُ ] (ع مص ) بر یکدیگر حمله بردن . (زوزنی ). بیکدیگر حمله نمودن و برجستن . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). تواثب . (اقرب الموارد).