تشیی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشیی ٔ. [ ت َش ْ ] (ع مص ) برانگیختن کسی را بر کاری . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ نفرین کردن کسی را که خدا زشت گرداند روی او را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشیی ٔ. [ ت َش ْ ] (ع مص ) برانگیختن کسی را بر کاری . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ نفرین کردن کسی را که خدا زشت گرداند روی او را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).