تشوف

(تَ شَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) خودآرایی، خودنمایی.<br>

(تَ شَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) خودآرایی، خودنمایی.

تشوف . [ ت َ ش َوْ وُ ] (ع مص ) خویشتن را آراستن . (تاج المصادر بیهقی ). خود را آراستن دختر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تزین . (اقرب الموارد). ◄ برآمدن بر چیزی تا بنگرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ چشم داشتن . (تاج المصادر بیهقی ). انتظار خبری کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ سر بیفراشتن از برای نگریستن . (زوزنی ). سر دروا نگریستن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). یقال : النساء یتشوفن من السطوح ؛ ای ینظرن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد).