تشوخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشوخ . [ ] (اِخ ) شهرکی است (به ماوراءالنهر) از فرغانه . و از وی سیماب خیزد. (حدود العالم چ سیدجلال الدین تهرانی ص ٦٨). در چ دانشگاه ص ١١٢ «بیتموخ » و ذیل صفحه «شوخ ؟» و در متن انگلیسی ص ١١٦ شماره ٔ ٤٩ «شوح (؟)» آمده است .