تشلشل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشلشل . [ ت َ ش َ ش ُ ] (ع مص ) چکانیدن و ریختن شمشیر خون را: تشلشل السیف بالدم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). حدیث : یتشلشل دماً؛ ای یتقاطر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ریختن و چکانیدن کمیز. (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).