تشزین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشزین . [ ت َ ] (ع مص ) بر زمین زدن : شزن صاحبه تشزیناً؛ بر زمین زد او را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تشزن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشزین . [ ت َ ] (ع مص ) بر زمین زدن : شزن صاحبه تشزیناً؛ بر زمین زد او را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تشزن شود.