تشرین

(تِ) [ معر. ] (اِ.) نام دو ماه از ماه‌های رومی، تشرین اوُل و تشرین دوم که بین ایلول و کانون اول واقع اند.<br>

(تِ) [ معر. ] (اِ.) نام دو ماه از ماه‌های رومی، تشرین اوُل و تشرین دوم که بین ایلول و کانون اول واقع اند.

تشرین . [ ت َ ](اِخ ) نام ماه رومی از ماههای پاییز. (از تاج العروس ).نام دو ماه است از ماههای رومی . (منتهی الارب ). دو ماه خریفی اند که ترکان یکی را تشرین الاول و دیگری را تشرین الاخر گویند. (شرفنامه ٔ منیری ). نام دو ماه در زبان رومی یکی را تشرین اولی گویند و آن را به هندی تقریباً کاتک گویند و دیگر را تشرین آخری ̍ نامند و آن را به هندی تقریباً آگهن خوانند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). نام دو شهر است بین ایلول و کانون اول و آن دهمین ماه است و شماره ٔ روزهایش ٣١ است و تشرین دوم وآن ماه یازدهم است و عدّه ٔ ایامش ٣٠ روز است . ج، تشارین . (از المنجد). تشرین اول، ماه اول از سال رومی و تشرین دوم ماه دوم آن . (ناظم الاطباء) : تا چون مه آبان نباشد مه آذار تا چون مه آذار نباشد مه تشرین . فرخی . بسیار شمرد بر تو گردون آذار و دی و تموز و تشرین . ناصرخسرو. ♦ تشرین آخر ؛ عقرب . (بحرالجواهر). ماه سوم پاییز. (السامی فی الاسامی ). یا تشرین ثانی، اول آن مطابق است تقریباً با غره ٔ نوامبر قیصری و آدوکنیش ایرانی باستانی و بیست وهشتم آبانماه جلالی . (یادداشت مرحوم دهخدا). ♦ تشرینان ؛ مثنای تشرین . تشرین الاول و تشرین الثانی هی قبل الکانونین . (ازتاج العروس ). ♦ تشرین اول ؛ میزان . (بحرالجواهر). ماه دوم پاییز. (السامی فی الاسامی ). غره ٔ آن مطابق است با نوزده درجه و چهل وهشت دقیقه ٔ میزان و بیست وهفتم مهرماه جلالی و سیزدهم اکتبر و باغیادیش ایرانی باستانی . و در توقیعات تقاویم این روز را روز جستن باد جنوب نویسند. (یادداشت مرحوم دهخدا). تشرین اول برابر است با ماه اکتوبر. (فرهنگ فارسی معین ).