تشتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ تَ) (اِمصغ.)<BR>۱- تشت کوچک.<BR>۲- قطعة کوچک و فلزی که لبة آن برگشته و دندانه دار است و به عنوان در روی شیشة محتوی نوشابه و مایعات دیگر قرار میگیرد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ تَ) (اِمصغ.) ۱- تشت کوچک. ۲- قطعه کوچک و فلزی که لبه آن برگشته و دندانه دار است و به عنوان در روی شیشه محتوی نوشابه و مایعات دیگر قرار میگیرد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشتک . [ ت َ ت َ ] (اِ مصغر) تشت کوچک . (یادداشت مرحوم دهخدا). ظرفی سخت بزرگ از چوب، شبیه به ناوه که خبازان آرد یک روزه و نیم روزه در آن خمیر کنند. (یادداشت ایضاً). و رجوع به طشتک شود.