تشت زرین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشت زرین . [ ت َ ت ِ زَرْ ری ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از خورشید است . (برهان ) (آنندراج ). تشت زر. آفتاب . (فرهنگ رشیدی ) (ناظم الاطباء). و رجوع به تشت زر و تشت آسمان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشت زرین . [ ت َ ت ِ زَرْ ری ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از خورشید است . (برهان ) (آنندراج ). تشت زر. آفتاب . (فرهنگ رشیدی ) (ناظم الاطباء). و رجوع به تشت زر و تشت آسمان شود.