تشازب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشازب . [ ت َ زُ ] (ع مص ) چشم داشتن بهره خود را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). چشم داشتن هر یک بهره ٔ خود را. (از متن اللغة). تشازب قوم بر آب و جز آن، انتظار داشتن هرکس بهره ٔ خود را. (از اقرب الموارد) (از المنجد).