تسقیة

(تَ یِ) [ ع. تسقیة ] (مص م.) آب دادن، سیراب کردن.<br>

(تَ یِ) [ ع. تسقیه ] (مص م.) آب دادن، سیراب کردن.

تسقیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) بسیار آب دادن . (تاج المصادر بیهقی ) (مجمل اللغة). آب دادن کسی را. (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ باران خواستن . (تاج المصادر بیهقی ) (مجمل اللغة). سقاک اﷲ یا سقیاً لک گفتن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ چند بار جامه را در صمغ (صبغ؟) فرو بردن . (از اقرب الموارد) (از متن اللغة).