تسفیح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تسفیح . [ ت َ] (ع مص ) کار بیهوده کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از المنجد).