تس تس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تس تس . [ ت ِ ت ِ ] (ع اِ صوت ) کلمه ای است که بدان تکه را زجر کنند تا بازگردد. (منتهی الارب ).