تزویرگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تزویرگر. [ ت َزْ گ َ ] (ص مرکب ) مزور. غدار. حیله گر. دروغگو. دروغ پرداز : تزویرگر نیم من، تزویرگر تو باشی زیرا که چون منی را تزویرگر شماری . منوچهری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تزویرگر. [ ت َزْ گ َ ] (ص مرکب ) مزور. غدار. حیله گر. دروغگو. دروغ پرداز : تزویرگر نیم من، تزویرگر تو باشی زیرا که چون منی را تزویرگر شماری . منوچهری .