تزاوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ وُ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- با هم جفت و قرین شدن.<BR>۲- زناشویی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ وُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- با هم جفت و قرین شدن. ۲- زناشویی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تزاوج . [ ت َ وُ ] (ع مص ) با یکدیگر جفت شدن . (زوزنی ). با یکدیگر جفت کردن . (دهار). جفت و قرین شدن با هم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ تشابه سخن بیکدیگر در سجع و وزن . (از اقرب الموارد) (از المنجد).