تزابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تزابی . [ ت َ ] (ع مص ) تکبر کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ نوعی از رفتار آهسته با تکبر و ناز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء): یقال هو یتزابی ؛ ای یمشی فی تمدد و بطء. (اقرب الموارد).