ترییم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترییم . [ ت َ ] (ع مص ) مکان کردن جایی . (تاج المصادر بیهقی ). مقیم بودن به جایی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ پیوسته شدن باران . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ تیره بودن و مقیم بودن ابر بی باران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پیوسته بودن ابر و از جای نرفتن آن . (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ افزون شدن بر چیزی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از المنجد).