ترکانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ رَ دَ) (مص م.) = ترکاندن:<BR>۱- ترک دادن، شکاف دادن.<BR>۲- منفجر کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ رَ دَ) (مص م.) = ترکاندن: ۱- ترک دادن، شکاف دادن. ۲- منفجر کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترکانیدن . [ ت َ رَ / ت َ دَ ] (مص ) ترکاندن . کفتن . کافتن . کافتیدن . شکافتن . غاچ دادن . ♦ لب ترکانیدن ؛ اندک سخنی گفتن .