ترکادرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترکادرو. [ رُ دِ رُ ] (اِخ ) بندر نظامی اسپانیا بر ساحل اقیانوس اطلس که بسال ١٨٢٣ م . بر اثر هجوم قوای فرانسه سقوط کرد.
ترکادرو. [ رُ دِ رُ ] (اِخ ) (قصر...) بنای عظیمی است که در ارتفاعات پاسی در سال ١٨٧٨ م . برای نمایشگاه ساخته شد و سپس بسال ١٩٣٧ م . تجدید بنا گردید و بنام قصر شاییو مشهور است .