ترک دادن

ترک دادن . [ ت َ دَ ] (مص مرکب ) قطع کردن . پایان دادن . خاموش ساختن . رها کردن : سنّت عشق سعدیا ترک نمیدهی بلی کی ز دلم بدر رود خوی سرشته در گلم . سعدی . باک مدار سعدیا گر به فدا رود سری هر که به معظمی رسد ترک دهد محقّری . سعدی . نشست شعله ٔ آواز بلبلان صائب برای خاطر گل ترک آه و ناله بده . صاحب (از آنندراج ).