تروه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تروه . [ ت َ وُ / ت ُ وَ ] (اِ) بمعنی ترووه است که جفت باشد. (برهان ) (آنندراج ). و رجوع به ترووه شود.
تروه . [ ت َ رِ وِ] (اِ) معبر تنگ و راه دشوارگذار. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تروه . [ ت َ وُ / ت ُ وَ ] (اِ) بمعنی ترووه است که جفت باشد. (برهان ) (آنندراج ). و رجوع به ترووه شود.
تروه . [ ت َ رِ وِ] (اِ) معبر تنگ و راه دشوارگذار. (ناظم الاطباء).