تروغبدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تروغبدی . [ ت ُ ب َ ] (اِخ ) نعمان بن محمدبن احمدبن الحسین بن النعمان طوسی مکنی به ابوالحسن که ازمحمدبن اسحاق خزیمه استماع کرد و از وی الحاکم ابوعبداﷲ روایت کرد. وی از مکثرین (فزون حدیثان ) است و پیش از سال ٣٥٠ هَ . ق . درگذشت . (از معجم البلدان ).
تروغبدی . [ ت ُ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به تروغبد. رجوع به ترغبد شود.
تروغبدی . [ ت ُ ب َ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن حسین، مکنی به ابوعبداﷲ. یکی از شیوخ تصوف و معاصر المتقی المستکفی و المطیع وامیر نوح سامانی بود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).