تروس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تروس . [ ت ُ ] (ع اِ) ج ِ تُرْس بمعنی سپر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). و رجوع به تُرْس شود.
تروس . [ ت ُ ] (اِخ ) رشته کوهی است در ترکیه که بدریای روم مشرف است . این رشته کوهها که قسمت جنوبی ساتراپی کاپادس را تشکیل می داده (آسیای صغیر)، ایالت سوریه از شمال باین کوهها محدود بوده است .