تروآد

تروآد. [ ت ْ رُ ] (اِخ ) خره باستانی در آسیای مرکزی که بوسیله ٔ رودهای سکاماندر و سیموایس مشروب میگردید و مرکز آن تروای سابق الذکر بود. و در سال ٣٣٥ ق . م . قشون مقدونیها به سرداری کالاس در این شهر از ایرانیان شکست خوردند. و رجوع به تاریخ ایران باستان ج ١ ص ٦٩٢- ٧٢٣، ٨٧٦ و ج ٢ ص ١٢٤٢ و ١٢٤٣ و ماده ٔ قبل شود.