ترنغمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترنغمه . [ ت َ ن َ م َ / م ِ ] (ص مرکب ) ترصدا. (آنندراج ). آنکه سرود تازه میخواند. (ناظم الاطباء). کسی که صدا و نغمه ٔ سیراب داشته باشد. (آنندراج ) : به ترنغمگی در چمن آبشار نمی افتد ازپایه ٔ اعتبار. ملاطغرا (از آنندراج ). و رجوع به تر و ترکیبهای آن و ترصدا شود.