ترفنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ فَ) (اِ.) راه باریک و دشوار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ فَ) (اِ.) راه باریک و دشوار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترفنج . [ ت َ ف َ ] (ص ) راه باریک و دشوار باشد. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٦٩) (فرهنگ اسدی نخجوانی ) (برهان ) (فرهنگ جهانگیری ) (شرفنامه ٔ منیری ) (اوبهی ) (فرهنگ رشیدی ).باریک و دشوار. (انجمن آرا) (آنندراج ) : راهی کو راستست بگزین ای دوست دور شو از راه بی کرانه و ترفنج . رودکی (از لغت فرس اسدی ایضاً). ره دوزخ خوش و نغز و وسیع است ره مینوست بس دشوار و ترفنج . شیخ روزبهان بقلی (از انجمن آرا).