ترضیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ یِ) [ ع. ترضیة ] (مص م.) راضی کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ یِ) [ ع. ترضیه ] (مص م.) راضی کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترضیه . [ ت َ ی َ / ی ِ ] (از ع، مص ) خشنود کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (منتهی الارب ) (مجمل اللغه ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خشنودی و طلب رضا و خشنودی و معذرت . (از ناظم الاطباء). ♦ ترضیه ٔ خاطر ؛ خشنودی خاطر. (ناظم الاطباء).