ترصدا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترصدا. [ ت َ ص َ / ص ِ ] (ص مرکب ) ترنغمه . کسی که صدا و نغمه ٔ سیراب داشته باشد. (آنندراج ). خوش صدا. کسی که صدای دلنشین و گیرا داشته باشد. خوش لحن : به ترنغمگی در چمن آبشار نمی افتد ازپایه ٔ اعتبار شده خطبه خوان بلبل ترصدا گرفته بمنقار در کف عصا. ملا طغرا (از آنندراج ).