ترسناک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ترسناک . [ ت َ ] (ص مرکب ) مخوف و خوفناک و خطرناک و هولناک . (ناظم الاطباء). ◄ بیمناک . هراسناک . وحشتناک . خائف : و پارسیان از وی سخت ترسناک بودند و هرگاه رجوع به بهرام کردندی و شکایتی نمودندی ایشان را تسکین دادی . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ٧٨). پیل شاهی است لیک باهیبت همه کس ترسناک ازاین صولت . سنائی . بدل گفت آن به که شیری کنم در این ترسناکان دلیری کنم . نظامی . توانگر که باشد زرش زیر خاک ز دزدان بود روز و شب ترسناک . نظامی . برآسود بر خاک از آن ترس و باک غم و درد برد از دل ترسناک . نظامی . نه ایم از هجوم عرب ترسناک ز بسیاری وحش صحرا چه باک ؟ هاتفی (از آنندراج ). و رجوع به ترس و ترسناکی شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بیمناک، ترس‌آور، ترس‌آلود، تهدیدآمیز، خوف‌انگیز، خوفناک، دهشتناک، دهشت‌آور، دهشت‌انگیز، رعب‌آور، رعب‌انگیز، سهمگین، سهمناک، مخوف، موهش، مهیب، مهیل، وحشتناک، وحشت‌انگیز، وحشت‌بار، وهمناک، هولناک