ترسایان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترسایان . [ ت َ ] (اِ) ج ِ ترسا. مسیحیان . پیروان دین مسیح : یکی گروه آنند که گویند صانع یکی بیشست، چون ترسایان . (جامع الحکمتین ناصرخسرو ص ٣١). و دیگر صنف ترسایان اند که گویند که خداسه است و هر سه یکی است . (جامع الحکمتین ص ٣٢). هر گروهی به پیغامبری بیستادندی چنین که ایستاده اند که ترسایان بر پنج روز ایستاده اند. (جامع الحکمتین ص ١٦٥). اهل الکتاب ؛ جهودان و ترسایان . (ترجمان القرآن ).