ترساننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ نَ دِ) (ص فا.) آن که دیگری را بترساند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ نَ دِ) (ص فا.) آن که دیگری را بترساند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترساننده .[ ت َ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) بیم کننده . ذامر. متهدد. موحش . ترس آور. رعب انگیز. ◄ نذیر : برانگیخت او را در حالی که بود چراغ نوردهنده و بشارت دهنده و ترساننده . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣٠٨).