ترجین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترجین . [ ت َ ] (اِ) گالی . رجوع به گالی شود.
ترجین . [ ت َ ] (ع مص ) بازداشتن ستور را در منزل بر علف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). بازداشتن ستور را در خانه جهت علف . (ناظم الاطباء). بازداشتن ستور از علف و نفرستادن آن به چراگاه . (از شرح قاموس ترکی ). بازداشتن چهارپا را از علف . (متن اللغة).