ترجیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترجیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) امید داشتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء)(از المنجد) (از اقرب الموارد) : و در ترجیه ٔ این اُمنیت و تعلیل به ادراک این مُنْیَت روزگارمی گذاشتم . (سندبادنامه ص ٢٠). ◄ کسی را امید افکندن . (تاج المصادر بیهقی ). کسی را امید دادن .(زوزنی ) (از المنجد). امیدوار گردانیدن . (دهار).