تربیح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تربیح . [ ت َ ] (ع مص ) جای دادن کسی را. (منتهی الارب ). جای دادن رُبّاح را که کپی باشد در منزل خود. (از ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ به سود رسانیدن کسی را. (اقرب الموارد) (المنجد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تربیح . [ ت َ ] (ع مص ) جای دادن کسی را. (منتهی الارب ). جای دادن رُبّاح را که کپی باشد در منزل خود. (از ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ به سود رسانیدن کسی را. (اقرب الموارد) (المنجد).