تربر

تربر. [ ت َ ب ُ ] (نف مرکب ) تربرنده، و قسمی اره که بدان درختان تر برند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). ◄ (ن مف مرکب ) غله ای که پیش از زرد شدن و رسیدن، برای آفتی چون زنگ و ملخ و جز آن درو شده باشد. (از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تربر کردن شود.

تربر. [ ت ُ ب ُ ] (اِخ ) تیره ای از شعبه ٔ جباره ٔ ایل عرب از ایلات خمسه ٔ فارس . (ازجغرافیای سیاسی کیهان ص ٨٧). رجوع به جَبّاره شود.