فرهنگ لغت

تراع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تراع . [ ت َرْ را ] (ع اِ) دربان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بَوّاب . (المنجد) (اقرب الموارد). ◄ سیلی که وادی را پر گرداند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (المنجد) (اقرب الموارد).

معنی تراع | فرهنگ لغت