فرهنگ لغت

تراض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تراض . [ ت َ ] (ع مص ) با یکدیگر راضی شدن، و در اصل تراضی بود، یاء بجهت تخفیف حذف شده است . (غیاث اللغات ) (آنندراج ). مأخوذ از تازی، خشنودی و رضامندی . (ناظم الاطباء). رجوع به تراضی شود.

معنی تراض | فرهنگ لغت