تراج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تراج . [ ت ُرْ را ] (اِ) دُرّاج است و آن پرنده ای باشد صحرایی و آنرا شکار کنند و خورند. (برهان ).دراج است و آن مرغی است که شکار کنند و گوشتی نیکو دارد. (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به دُرّاج شود.
تراج . [ ت َ ] (صوت ) ترجمه ٔ لفظ آمین است که بعد از دعا بجهت استجابت گویند. (از آنندراج ). کلمه ای که جهت استجابت بعد از ختم دعا گویند مانند کلمه ٔ آمین، و تراج باد یعنی آمین باد. (ناظم الاطباء).