تر و تازه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تر و تازه . [ ت َ رُ زَ / زِ ] (ترکیب عطفی، ص مرکب ) ضد پژمرده . شاداب . سبز و خرم . خوش : روزگاری چنین تر و تازه نوبهاری چنین خوش و خرم . مسعودسعد. گر همی خواهی ترا نخلی کنند شرقی و غربی ز تو میوه چنند یا در آن عالم حقت سروی کند تا تر و تازه بمانی تا ابد. مولوی . و رجوع به تر و تازه کردن شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

باطراوت، شاداب ≠ خشکیده، پژمرده، پلاسیده تازه، نو، جدید