تذویب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تذویب . [ ت َذْ ] (ع مص ) بگدازانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). گدازانیدن . (زوزنی ) (منتهی الارب ). گداختن روغن را. (المنجد) (اقرب الموارد). ◄ ذؤابه ساختن برای کسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گیسو ساختن برای کودک . (المنجد) (اقرب الموارد).والاصل ذأب، فابدلت الهمزة واواً علی غیر القیاس، وکان یذوب امه ؛ ای یضفر ذؤابتها. (اقرب الموارد).