تذایل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تذایل . [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) فروتر گردیدن حال : تذایلت حالُه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (المنجد) (اقرب الموارد).