تدیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدیر. [ ت َ دَی ْ ی ُ ] (ع مص ) سرای گرفتن . (تاج المصادر بیهقی نسخه ٔخطی کتابخانه ٔ سازمان، ورق ٢٦١ ب ) (متن اللغة): تدیر البقعة؛ خانه گرفت آنرا. (اقرب الموارد) : و معاویة (الاصفر) اول من تدیر کوفن و هی قصبة بین نسا و ابیورد. (معجم الادباء چ مارگلیوث ج ٦ ص ٣٤٢).