فرهنگ لغت

تدکین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تدکین . [ ت َ ] (ع مص ) بر هم نهادن رخت را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بر هم نهادن متاع را. (اقرب الموارد)(المنجد). ◄ ساختن دکان را. (المنجد).

معنی تدکین | فرهنگ لغت