فرهنگ لغت

تدوه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تدوه . [ ت َ دَوْ وُه ْ ] (ع مص ) متغیرشدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ سطبر گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بی اندیشه بکاری درشدن . (از اقرب الموارد) (از المنجد).

معنی تدوه | فرهنگ لغت